یادهست استاد کیومرث جعفر شقاقی – دانشکده فنی دانشگاه تهران

فروردین ۱۵, ۱۳۹۶ علی اکبر جنیدی No comments exist

یادهست امروز اختصاص به استاد عزیزم دکتر کیومرث شقاقی دارد، ایشان چهره ماندگار دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تهران و یکی از استادانی است که بسیار به ایشان مدیون هستم. فارغ التحصیل دانشگاه تهران و دانشگاه MIT، مردی که هم در صنعت و هم در دانشگاه خدمات ارزنده ای ارائه کرده اند و می کنند.

درس طراحی و تکامل محصول که یکی از دروس اختیاری بود و ایشان سال ها تلاش کرده بودند که این درس را وارد سیلابس درسی دانشکده کنند و علیرغم تمامی کم لطفی هایی که به ایشان شده بود همچنان مصمم و پر تلاش فعالیت می کردند. دردناک بود که استادی که حتی بدون چشمداشت حقوق و فقط به خاطر علاقه به تدریس و انتقال تجربیات سر کلاس می آمدند بعد از چند سال که پیشنهاد اجباری کردن این درس را داده بودند متوجه شده بودند که نامه شان در کشوی منشی خاک می خورد.

از موارد مهمی که از شاگردی دکتر شقاقی فهمیدم این که همواره روحیه پرسشگری داشته باشید این که چرا چیز ها این جوری باشد چرا جور دیگری نباشد؟ این که واقعا خیلی از کارهایی که می کنیم بدون فکر است مثال صندلی چهار پایه دار را زدند که چرا این طور طراحی شده است، این که در ذهن طراح آن موقع چه می گذشته است و آیا دلیلی دارد که ما هم کورکورانه از آن تبعیت کنیم یا نه واقعا می توانیم به گونه دیگری طراحی کنیم که مطابق نیازهای خودمان باشد. چیزی که در ارگونومی واقعا نقص است، وارد کردن یک محصول خارجی بدون در نظر گرفتن فیزیک افراد در بازار مقصد.

استاد در کلاس بچه ها را با اسم کوچک صدا می کردند و فارغ از ایکس و وای و زد ها به ما ارزش آفرینی را یاد می دادند، این که یک مهندس باید بتواند یک محصول ارزشمند را خلق و یا تولید کند. مراحل طراحی و تکامل محصول از ایده تا محصول نهایی یکی از بی نظیرترین درس ها بود و پروژه درسیشان چالش برانگیزترین و شیرین ترین، طراحی و تکامل یک نانوایی مکانیزه نان سنگک. ایشان کورس دانشگاه ام آی تی را در کلاس تدریس می کردند. یادم هست که ویرایش سوم کتاب درسی Product Design and Development by Karl T. Ulrich and Steven D. Eppinger را داشتند اما در زمانی که ترم ما شروع شد ویرایش 4 کتاب به بازار آمده بود. ایشان از امریکا سفارش ویرایش 4 را دادند به خرج خودشان و به تعداد دانشجویان پرینت رنگی شده، صحافی شده و مرتب به ما تحویل دادند.

پیشرو بودن و به روز بودن از صفات بارز ایشان است، این که آخرین مدل های تکنولوژی را استفاده کنند. همیشه در کلاس تاکید می کردند که خودشان دانشجویان زمان ماشین حساب مهندسی هستند و ما دانشجویان زمان کامپیوتر و اینترنت و به همین دلیل ما را باهوش تر و توانا تر از دوره خودشان می دانستند که هم نشانه تواضعشان بود و هم نشانه هوشمندیشان. همان طوری که نسل نوجوان امروز نسبت به نسل ما از توانمندی و هوشمندی بیشتری برخوردار است به دلیل دسترسی به اطلاعات و فناوری هایی که در زمان نوجوانی ما وجود نداشت.

ایشان اعتقاد داشتند که حضور در و لمس کردن از نزدیک زندگی، سیستم و قوانین یک کشور توسعه یافته به کل دیدگاه افراد را تغییر می دهد. این که سیب پای درخت خودش می افتد و کبوتر به هر کجا که پرواز کند همیشه به زادگاهش بر می گردد. می گفتند که سعی کنید که علم و دانش را از سرچشمه اش بمکید.

مفتخر هستم که ایشان مرا با چهره خنده رو و پر انرژی در خاطر دارند. امیدوارم همان طوری که عرض عمر داشته اند طول عمر و زندگی پر برکتی داشته باشند و ما را از تابش نور وجودشان بهره مند سازند و روزی بتوانم حق شاگردی شان را به معنای واقعی ادا کنم.

دیدگاه بگذارید

نخستین دیدگاه را بگذارید

مرا آگاه کن از
avatar
wpDiscuz