روزنگاشته ها

مهرورزی نیکان روزگار 1

http://listen-hard.com/wp-content/uploads/2014/04/Act-of-Kindness.jpg

همان گونه که در اولین پست های سایت فهمیدم، سرفصل مطالب سایت را معرفی کردم، تصمیم داشتم که در مورد مهرورزی های نیکان روزگار و خوبی هایی که از انسان ها و یا دیگر موجودات پیرامونم دیدم را نقل کنم تا هم انگیزه ای شود که ما هم این زنجیره نیکی را حفظ کنیم و هم این که با خواندن آن ها از اطرافیانمان ناامید نشویم چون متاسفانه چیزهای بد بیشتر و بزرگتر به چشم می آیند تا خوبی ها.

در این پست می خواهم به مهرورزی های ظاهرا کوچک در حوزه حمل و نقل اشاره کنم که اثرات بزرگی در شاد کردن دیگران می گذارد.

  • زمانی که آسانسور را برای شخص دیگری نگه می داریم تا برسد و کمتر معطل شود.
  • زمانی که به یک فرد که وسیله سنگینی را به تنهایی نمی تواند حمل کند کمک می کنیم.
  • زمانی که داریم با سرعت قدم می زنیم و در راه برای شخص دیگری که با زاویه 90 درجه مسیر ما را قطع می کند سرعتمان را کم می کنیم تا ابتدا او حرکت کند.
  • زمانی که از فاصله چندین متری خط کشی عابر پیاده ماشین را متوقف می کنیم تا به عابر پیاده این حس را بدهیم که با خیال راحت می تواند عبور کند و از ما و وسیله نقلیه ای که در زیر پای ماست در امان است.
  • زمانی که همان عابر پیاده با حرکت دست از خودرو به خاطر ایستادن تشکر می کند.
  • زمانی که چنان با حوصله رانندگی می کنیم که رانندگان کم توجه تر (که احتمالا در موقعیت اورژانسی هستند) بتوانند زودتر به مقصد برسند.
  • زمانی که در هنگام بارندگی داریم رانندگی می کنیم و می بینیم مسافرانی در باران منتظر تاکسی ایستاده اند آن ها را بی چشمداشت کرایه سوار می کنیم.
  • زمانی که دست کودکی که می ترسد تا از خیابان گذر کند را می گیریم و عبورش می دهیم.
  • زمانی که برای احترام گذاشتن به رانندگان فقط از روی خط کشی عابر پیاده یا از پل عابر پیاده از خیابان گذر می کنیم.
  • زمانی که برای خرید بیرون می رویم و از دوستمان می پرسیم که آیا چیزی نیاز دارد تا برای او که به خرید نمی رود تهیه کنیم.
  • زمانی که تلاش می کنیم همیشه در رانندگی راهنما بزنیم و پس از کسب اجازه از ماشین عقبی مسیرمان را تغییر دهیم.
  • زمانی که ماشین عقبی با دیدن راهنما سرعتش را به جای زیاد کردن کم می کند تا ما تغییر مسیر بدهیم.
  • زمانی که تا حد امکان کمتر از بوق زدن بهره می بریم.
  • زمانی که صدای ضبط ماشین را فقط تا حدی زیاد می کنیم که افراد دیگر حاضر در خیابان از این صدا احساس ناراحتی نکنند.
  • زمانی که تا حد امکان، جلوی پل کسی پارک نمی کنیم و اگر پارک کردیم حتما یک یادداشت معذرت خواهی به همراه شماره تلفن می گذاریم تا به محض لزوم ماشین را به سرعت جابجا کنیم.
  • زمانی که احساس می کنیم کسی رانندگیش خوب نیست و تازه کار است، حال او را بیشتر رعایت می کنیم و با حرکاتی مثل بوق زدن و چراغ زدن او را بیشتر مضطرب نمی کنیم.
  • زمانی که گروه خاصی از جامعه را با زدن برچسب مسخره نمی کنیم و اگر در پارک کردن نیاز به کمک دارند راهنماییشان می کنیم.
  • زمانی که با ماشین دیگری تصادف کردیم، بر اعصابمان مسلط می شویم و با حفظ آرامش به دنبال حل و فصل متمدنانه این حادثه هستیم.
  • زمانی که در باران چتری برای فردی که بر روی صندلی چرخدار است، می گسترانیم.

http://listen-hard.com/wp-content/uploads/2014/04/Act-of-Kindness.jpg

در چنین مواقعی است که حال یک فرد یا افرادی را خوب می کنیم. علاوه بر آن افراد، کسانی که آن نیکی را می بینند حالشان بهتر می شود و مهم تر از همه این ها خودمان حس بهتری خواهیم داشت. خیلی اوقات خنده ای که به آرامی بر لبان طرف مقابل نقش می بندد بهترین پاداش است و یا آرامش پنهانی که در دل دیگری بستری برای آرمیدن می یابد.

پی نوشته: الان که داشتم این مطلب را می نگاشتم، آلبوم باران عشق استاد ناصر چشم آذر را گوش می کردم. خیلی این آلبوم را دوست دارم.

2
دیدگاه بگذارید

avatar
1 Comment threads
1 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
علی اکبر جنیدیعلی Recent comment authors

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
تازه ترین قدیمی ترین بیشترین رای
مرا آگاه کن از
علی
مهمان
علی

ممنون از مطلب مفیدی که به اشتراک گذاشتی؛ خیلی وقتها کارهای نیک کوچک تاثیر خیلی بزرگ می ذارن. خصوصا در مورد رانندگی توصیه های خوبی کردی؛ ذره ای صبر چقدر می تونه تفاوت ایجاد کنه. ممنون.