فنلاند نامه

فنلاندنامه تفاوت فرهنگی یادبود بزرگان – مردان بزرگ مرز ندارند

همان طور که در این نوشته اشاره شد به مدت چندین روز کاخ ریاست جمهوری فنلاند میزبان علاقه مندان و طرفداران رئیس جمهور فقید ماونو کویویستو بود که حضورا پیام های تسلیت خود را ابراز کنند.

چیزی که برای خودم جالب بود این که چقدر در کمال آرامش، متانت، وقار و بی تکلف جمعیتی در جلوی این محل صف بسته بودند و بعد از حدود 20 دقیقه انتظار اجازه ورود داده می شد. شاید این سبک یادبود را بتوان مقابل سبک هیاتی در ایران قلمداد کرد که برای مرحوم رفسنجانی اخیرا برگزار شد.

حق تقدم هم برای افراد مسن، ویلچری یا پدر و مادرهایی که با کالسکه بچه هایشان را می آوردند هم دیده می شد. نه دادی نه فریادی نه شعاری نه گلی نه پرچمی نه تابلویی و نه پارچه نوشته ای.

البته همین تفاوت فرهنگی در نوشتن تسلیت هم در عکس زیر قابل مشاهده است. فنلاندی ها فقط نام و نام خانوادگی و شهرشان را می نوشتند.

من دوست داشتم بیشتر بنویسم ولی به دلیل فضای امنیتی و این که طولانی نوشتن هم، به دلیل انتظار دیگران زیاد جالب به نظر نمی رسید به همین بسنده کردم.

1
دیدگاه بگذارید

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
0 Comment authors
مهاجرت به فنلاند برای درس و زندگی؟ – فهمیدم Fahmidam Recent comment authors

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
تازه ترین قدیمی ترین بیشترین رای
مرا آگاه کن از
trackback

[…] در «فهمیدم» نوشته ایم. مثلا در مورد جشن اواسط تابستان، تفاوت های فرهنگی با ایران و تور هنر در هلیسنکی. اما امروز می خوام از […]