تور پیاده روی هنر هلیسنکی

تیر ۱, ۱۳۹۶ علی آهی 1 comment

چند روز پیش، بعد از چند هفته تردید، بالاخره تصمیم گرفتم در تور پیاده روی هنرِ هلیسنکی (Helsinki Art Walk) شرکت کنم. این تور هر دو هفته یکبار روزهای یکشنبه برگزار می شه و مجانی هست. هر کی علاقمند باشه می تونه شرکت کنه. این دفعه تقریبا بیست نفری شرکت کرده بودند. راهکار خیلی خوبیه برای ترویج هنر و هنر دوستی.

راهنمای تور، که اتفاقا این بار اهل ایران بود، معمولا چندتا گالری هنری رو نشون می ده و در هر گالری هنرمندی که آثار هنری اش رو به نمایش گذاشته توضیح مختصری از کارهاش ارائه می ده. بازدید کننده ها هم هر پرسشی در مورد کارهای هنری داشتند می تونند از هنرمند بپرسند.

از شرکت در این تور خیلی لذت بردم. برای همین تصمیم گرفتم خلاصه ای از تجربه ام و چیزهایی که فهمیدم رو باهاتون به اشتراک بذارم.

از چهار گالری ای که رفتیم، دوتای آنها برای من جذابتر بود. یا بهتر بگم اون دوتا رو تونستم بهتر بفهمم. یکی شون گالری ای بود که در آن آثار هنری ای با موضوع حیوانات به نمایش گذاشته شده بود. در اتاقی، فیلمی کوتاه از رفتار حیوانات در طبیعت در حال نمایش بود. مثلا بوفالو ها و پرنده هایی که روی بدنشون مهمون می شن رو از نزدیک نشون می داد. وسط سالنِ اصلی، گیاهان بسیار کوچکی که در مراحل اولیه رشد بودند روی میزی گذاشته شده بودند. دوربینی روی میز بود که وقتی آن را به گیاهی نزدیک می کردی، می شد اون گیاه رو در ابعاد بزرگتر روی مونیتوری که توی سالن بود دید. اینجوری حس زنده بودند گیاهان رو بیشتر می شد درک کرد. سلول ها و ریزترین روزنه های تنفسی برگ ها رو می شد دید. شاید باعث ایجاد این فکر می شد که این گیاهان، گرچه فیزیکی کوچک، دنیای بزرگی دارند. کافی ست کمی از نزدیک تر اونها رو نگاه کنیم.

گیاهان میکروسکوپی در مونیتوری بزرگ

چند متری جلوتر، میز پینگ پونگی بود که دو مونیتور روی اون تعبیه شده بود. می شد تو مونیتورها تصویر و فیلم هایی از حیوانات دید که با هم در تعامل هستند. مثلا دو سگ که با هم یا با صاحبشون بازی می کردند. از هنرمند پرسیدم: چرا میز پینگ پونگ؟ گفت میز پینگ پونگ استعاره ای از تعامل بین دو فردِ. یکی این سمت و دیگری سمت دیگر. ما هم در زندگی مدام در تعامل با اطرافیان، محیط زیست و حیوانات هستیم. اما به این بازی پینگ و پونگ زندگی نباید به چشم مسابقه نگاه کنیم، بلکه بازی است که در آن هر دو طرف باید به برد دیگری کمک کنند. یا حداقل فقط به فکر شکست رقیب نباشند. متاسفانه ما آدمها در یک بازی نابرابر بد جوری داریم حیوانات رو شکست می دیم.

تعامل با حیوانات و استعاره ی میز پینگ پونگ

آخرین گالری که رفتیم آثار هنری مردی بود به اسم آرتو که پدرش در ارتش فنلاند خدمت کرده بود. آرتو بی هیچ وقفه ای شروع کرد درد و دل کردن از سختی های دوران کودکی اش. اما نه بغضی در گلویش بود نه حس ناراحتی در چهره اش می شد دید. حتی جاهایی شوخی می کرد و می خندید. بالاخره چند دهه ای از اون دوران گذشته. زمان هم بهترین مرهم برای سختی هاست. با این حال، مشخص بود هنوز از اون دوره دل خوشی نداره.  یکی از مهمترین دلایلش هم خشونت پدرش با او و خانواده اش بود. آرتو، که آثار هنری اش در کلکسیون هنرهای ملی فنلاند هم نمایش داده شده، برای ما توضیح داد که دلیل خشونت زیاد پدرش رو جنگ می دونه و این هراس و تنفر از جنگ رو می شد تو آثارش دید. چند تا از اونها رو اینجا می ذارم.

بیاییم به هم گل پرتاب کنیم نه نیزه!
مسابقه پرتاب گل
پرنده ی تنها
هنر بیافرنیم نه جنگ

دیدگاه بگذارید

1 دیدگاه روشن "تور پیاده روی هنر هلیسنکی"

مرا آگاه کن از
avatar
مرتب سازی توسط:   تازه ترین | قدیمی ترین | بیشترین رای
trackback

[…] مورد جشن اواسط تابستان، تفاوت های فرهنگی با ایران و تور هنر در هلیسنکی. اما امروز می خوام از زوایا و جزییات زندگی […]

wpDiscuz